Revenge quitting?

⛳️ Vorige week genoot ik van een ontspannen dagje golf op vakantie in Spanje, toen ik aan de praat raakte met een CEO uit de IT- en technologiesector.

Tussen de fairways door vertelde hij me over een fenomeen dat steeds meer speelt binnen zijn sector: "𝐫𝐞𝐯𝐞𝐧𝐠𝐞 𝐪𝐮𝐢𝐭𝐭𝐢𝐧𝐠".

“𝐻𝑒𝑡 𝑧𝑖𝑗𝑛 𝑣𝑎𝑎𝑘 𝑛𝑖𝑒𝑡 𝑑𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝑠𝑙𝑒𝑐ℎ𝑡 𝑑𝑜𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑡𝑟𝑒𝑘𝑘𝑒𝑛,” zei hij “𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑑𝑒 𝑠𝑡𝑖𝑙𝑙𝑒 𝑡𝑜𝑝𝑝𝑒𝑟𝑠. 𝐷𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑧𝑖𝑐ℎ 𝑗𝑎𝑟𝑒𝑛𝑙𝑎𝑛𝑔 𝑖𝑛𝑧𝑒𝑡𝑡𝑒𝑛, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑧𝑖𝑐ℎ 𝑜𝑝 𝑒𝑒𝑛 𝑏𝑒𝑝𝑎𝑎𝑙𝑑 𝑚𝑜𝑚𝑒𝑛𝑡 𝑛𝑖𝑒𝑡 𝑚𝑒𝑒𝑟 𝑔𝑒𝑧𝑖𝑒𝑛 𝑜𝑓 𝑔𝑒𝑤𝑎𝑎𝑟𝑑𝑒𝑒𝑟𝑑 𝑣𝑜𝑒𝑙𝑒𝑛. 𝐸𝑛 𝑑𝑎𝑛 𝑖𝑠 ℎ𝑒𝑡 𝑝𝑙𝑜𝑡𝑠 𝑔𝑒𝑛𝑜𝑒𝑔 𝑔𝑒𝑤𝑒𝑒𝑠𝑡. 𝑆𝑜𝑚𝑠 𝑛𝑒𝑡 𝑜𝑝 𝑒𝑒𝑛 𝑚𝑜𝑚𝑒𝑛𝑡 𝑑𝑎𝑡 ℎ𝑒𝑡 𝑒𝑥𝑡𝑟𝑎 𝑝𝑖𝑗𝑛 𝑑𝑜𝑒𝑡 𝑣𝑜𝑜𝑟 ℎ𝑒𝑡 𝑏𝑒𝑑𝑟𝑖𝑗𝑓.”

Ik moet toegeven, ik was verbaasd. Revenge quitting was een begrip dat ik zelf niet kende en ook ik werk in de IT-sector. Het was voor mij een eye-opener. Dit is geen impulsieve exit, maar een weloverwogen besluit, gevoed door herhalende frustraties en gemiste signalen.

Misschien is het tijd dat we als organisaties, HR-professionals en leidinggevenden iets vaker stilstaan bij de vraag: voelen onze mensen zich écht gezien?

!! Een klein gesprek op een onverwachte plek kan soms grote inzichten opleveren. Door regelmatig en écht te checken hoe het gaat kunnen we een cultuur creëren van erkenning, feedback en betrokkenheid.